Acaba yeterince seviliyor muyum düşüncesi, her insanı zaman zaman içinden geçer. Ama ben neden sevilmiyorum sorusu, sevilmediğine hükmetmiş bir insanın sorusudur. Ve arka planında doyurulmamış sevgi ihtiyacının varlığına işaret eder. Sevgi, çiçeği büyüten bir toprak gibi çocuğu büyütür. Onu özgüvenli, güçlü, başarılı ve mutlu bir insana dönüştürür.
Ancak sevgiyi ve sevilmeyi hissedemeden büyümüşse sevilmediğine ya da sevgiye layık olmadığına inanmaya başlar. Bu inanç da onu bazı davranışlara sevk eder. Örneğin sürekli tavizler verir, kimseye hayır diyemez, hata yapmaktan aşırı korkar, hep iyi ve başarılı olmak zorundaymış gibi hisseder. Her şey bir yudum sevgi içindir. Halbuki insan sevilmeye layık bir varlık olarak dünyaya gelir ve sevgiye bizatihi kaynaklık eder.
Kendi sevgi ihtiyacını kendisi karşılayabilecek bir potansiyele sahiptir insan. Bunu bilen ve öylece seven insan çok daha tatmin olacaktır. Sevilmek için değil, sevmek için sevmek gerekir.